ბიბლიის გეოგრაფია – ბეთსაიდა

Acco lighthouse

 

ასევე ცნობილია როგორც ეთ-თელლ, ბეთსაიდა ჯულია, ჯულია, ჯულიას ბეთსაიდა

ბეთსაიდას დაბლობი (ბარი)

გალილეის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპირო და ძალიან  ნაყოფიერი ადგილი არის. ეს ის ადგილია, სადაც  5000 კაცი დაპურდა.  ისრაელის რუკა  ამ ადგილზე, როგორც ახალი აღთქმის ქალაქ ბეთსაიდას ნანგრევებს (ნაქალაქარს) ადასტურებს, რომლის უძველესი სახელია ,,ეთ-თელლ“. არქელოგიური ჯგუფი, რამი არავის ხელმძღვანელობით, დაჟინებით ამტკიცებს, რომ ეს ქალაქი ანტიკური (ძველი) ბეთსაიდაა. სხვა ვარაუდები (ალტერნატიული ვერსიები) ამბობენ, რომ ბეთსაიდა შესაძლოა უკეთეს ადგილას, ელ-არაჯის ტბის პირას ყოფილიყო განლაგებული.

 

 

 

საჰაერო ხედი, ხედი ზემოდან

ეთ-ელლის, ბეთსაიდას ადგილმდაბარეობის იდენთიფიცირების დროს უამრავი პრობლემა იკვეთება.

  • მანძილი გალილეის ზღვიდან
  • ადგილის მდებარეობა ზღვის დონიდან, ანტიკურ დროს  ტბის დონე  20 ფუტით (7 მეტრით) ზემოთ მდებარეობდა.
  • ჩვენი წელთაღრიცხვის პირველი საუკუნიდან, ანტიკური ნარჩენების სიმწირეა,  მათ შორის მნიშვნელოვანი მონეტების და ჭურჭლის.
  • ახალი აღქმის პერიოდის შენობების სიმწირეა. გათხრებიდან 20 წლის შემდეგ არქეოლოგებმა ერთი ნაგებობა აღმოაჩინეს,  რომლის იდენთფიცირების შემდეგ ცნობილი ცნობილი, რომ ის რომაული წარმოშობის ტაძარი იყო. აღნიშნული იდენთიფიცირება ეჭვს იწვევს.

 ამ მხარის შესახებარის დასაყრდენი ინფორმაცია არის ის, რომ  იგი  ბიბლიაში და იოსებ ფლავიუსის მიერ არის ნახსენები. არქეოლოგები უფრო მეტ პერსპექტივას ქვემოთ ხედავენ . უფრო მეტი სიცხადისთვის ამ იდენთიფიცირების წინააღმდეგ რაიანის და ნოტლის ,,წმინდა ხიდი“. 356-59

 

Western wall of Acco fortress

 

Acco lighthouse

 

მეთევზის სახლი

ამ მხარეში ყველაზე შთამბეჭდავი ნარჩენი  რკინის ეპოქის ჭიშკარი და ორი დიდი ელინისტური პერიოდის სახლია. აღნიშნული სახლი  4300 კვადრატულ ფუტზეა განლაგებული. ის, რომ აღნიშნული სახლი  მეთევზეს ეკუთვნოდა, ორი სათევზაო ბადითა და მოხრილი სათევზაო ნემსით დასტურდება. ბადეს  სიმძიმეები ქვემოთ ჩასასვლელად აქვს. აღმოჩენებს შორის ორი ერთეული ვერცხლის დრაქმი არის, რომელზეც დემეტრე მეორეა გამოსახული.

 

 

მეღვინის სახლი

აღნიშნულ სახლში (2700 კვადრატული ფუტი)  მყუდრო ღვინის სარდაფი და  ოთხი ელინისტური პერიოდის ქილაა აღმოჩენილი, აგრეთვე  ოქროს რგოლი ცხოველის სურათთან ერთად, რაც  ძვირადღირებულ და მნიშვნელოვან ტვირთზე მიუთითებს. სახლში  ასევე  ღუზები, კავები და სამი ერთეულ სამუშაო ნამგალია ნაპოვნი.

 

Western wall of Acco fortress

 

 

 

Acco lighthouse

 

5000-ის გამოკვება

5000-ის გამოკვების ადგილი ბეთსაიდას ვაკეს მიემსგავსება. ბეთსაიდა გაშლილი ადგილია. აქ  უამრავი ბორცვი არის, რაც ხალხის ჯგუფ-ჯგუფად განაწილებას შესაძლებელს ხდიდა. ეს ისტორია მარკოზის 6:30-43-შია აღწერილი, სადაც ნათქვამია, რომ ადგილი მწირი იყო და ხალხი მწვანე ბალახზე  ჯგუფ-ჯგუფად იჯდა. ხალხის დაჯგუფება მოწაფეებს  იესომ უბრძანა.  

კვადარატული მილი (8 კილომეტრი), რომელიც იკვეთება საირიგაციო სარწყავი არხებით. 

 


წყარო: www.bibleplaces.com
თარგმანი: ლევან ლეფსვერიძე
რედაქტირება: გურანდა სურგულაძე

 

ბიბლიის გეოგრაფია – ყაქოსი

Acco lighthouse

 

ყაქოსის პორტი

ყაქოსი (ACCO) ის ადგილია, მსაჯულთა 1:31 მუხლის მიხედვით, სადაც ისრაელიანები დამარცხდნენ. ამ სახელით ბიბლიაში იგი მხოლოდ ერთხელაა მოხსენიებული. ახალ აღთქმაში ეს ადგილი პტოლემაოსის სახელით გვხვდება (საქმე 21:7). ეს ის პორტია, სადაც პავლეს ერთ-ერთი გაჩერება ჰქოდა იერუსალიმში ბოლო დაბრუნებისას.   ანტიკურ ხანაში პტოლემეოსი  მთავარ საზღვაო და სახმელეთო გზას წარმოადგენდა. ის რეგიონის მთავარი პორტი იყო, მანამ სანამ ცეზარია აშენდებოდა (ანტიკური დროის ქალაქი ისრაელში, რომელიც თანამედროვე თელ-ავივსა და ჰაიფას შორის მდებარეობს). სანამ ცეზარია დასრულდებოდა ჰეროდე დიდმა  კეისარი ამ მხარეში მიიღო. ებრაული აჯანყების ჩახშობისას კი  ვესპასიანემ გემები პირველად პტოლემაოსში  შეიყვანა.  მოგვიანებით არაბმა მცხოვრებლებმა  ქალაქს ძველი სახელი ყაქოსი კვლავ დაუბრუნეს. 

 

 

დამცავი კედელი

1104 წელს ყაქოსი (ასევე ცნობილია როგორც აკრა) ჯვაროსნებმა დაიპყრეს. ისინი ამ ადგილს იერუსალიმზე კონტროლის დაკარგვის შემდეგაც კი ფლობდნენ (1187 წელს). ამის შემდეგ ყაქოსი მათი იმპერიის უდიდეს პორტად გადაიქცა. 1291 წელს ყაქოსზე ჯვაროსნების მმართველობა მამლუქებმა დაასრულეს. ამ მხარის სტრატეგიული მნიშვნელობის შესახებ ასევე ნაპოლეონმაც იცოდა. იგი აცხადებდა, რომ თუ ეს პორტი მას ხელში ჩაუვარდებოდა, მთელი მსოფლიო მისი იქნებოდა. ყაქოსზე მისმა ალყამ 1799 წელს მარცხი განიცადა.

 

Western wall of Acco fortress

 

Acco lighthouse

 

სატაძრო გვირაბები

ჯვაროსნების გასვლიდან  500 წლის შემდეგ დრუზეს (დრუზე- მონოთეისტური რელიგიური და სოციალური კავშირი, რომელიც  პირველად სირიაში დაარსდა) პრინცმა ფახ ადინ-მა ქალაქი კვლავ ააშენა. მუსლიმებმა ჯვაროსნების მიერ აშენებული გვირაბის ლაბირინთების გადანადგურება ვერ შეძლეს.  გვირაბი დღესაც არსებობს. აღნიშნული შენობები დასაწყიში   მიწის ზემოთ  იყო აშენებული. მოგვიანებით ალ ჯაზარმა (მუსლიმი ფიზიკოსი 895-979 წწ)   ზემოდან ქალაქი  დააშენა. არქეოლოგიური გათხრები  არაბული ქალაქის ჩამონგრევის შიშით შეჩერდა. დღეისათვის  ჯვაროსნული ქალაქების უმრავლესობა მიწაშია  დაკრძალული.

 

 

ალ ჯაზერის მეჩეთი

ალ ჯაზერის მეჩეთი ზურმუხტოვანი გუმბათით  ზომით მესამეა ისრაელში. მშენებლობა  1781 წელს სან კროსეს, თავდაპირველი ქრისტიანული საკათედრო ტაძრის მხარეს დაიწყო. რომაული სვეტები ცეზარიადან წაიღეს. მეჩეთში  მოჰამედის წვერის წმიდა  ნაწილი ინახება.  დანარჩენი ნაწილების ნახვა, თურქეთში, სტამბოლშია შესაძლებელი.

 

Western wall of Acco fortress

 


წყარო: www.bibleplaces.com
თარგმანი: ლევან ლეფსვერიძე
რედაქტირება: გურანდა სურგულაძე

 

ექსტრემალური საჩუქრი

რუსეთი: კაპიტანი მარკო

„რა არის ეს?“ შეუღრინა საბჭოთა კაპიტანმა, მარკომ, პატარა ბიჭს. „რა გინდა?“

   კომუნისტი ოფიცრის წინაშე დგომისაგან გამოწვეული შიში ძლივს დაძლია თორმეტი წლის ბიჭმა. „კაპიტანო, ჩემი მშობლები თქვენ ჩასვით ციხეში. დღეს დედაჩემის დაბადების დღეა, მე ყოველთვის ვყიდულობ მისი დაბადების დღისთვის ყვავილს.“
   „მას შემდეგ, რაც დედაჩემმა ჩემი მტრების სიყვარული და ბოროტის სიკეთით მიზღვა მასწავლა, დედაჩემის ნაცვლად ეს ყვავილი თქვენი შვილებისათვის მოვიტანე. გთხოვთ, წაუღოთ ეს ყვავილი თქვენს მეუღლეს, და უთხარით ჩემი და ქრისტეს სიყვარულის შესახებ.“
  კაპიტანი მარკო, აუღელვებლად რომ უყურებდა ქრისტიანების ცემას და წამებას, ამ ბავშვის სიყვარულის გამოხატულებამ განაცვიფრა. ატირებული მივიდა ბიჭთან და მამაშვილურად გადახვია ხელი. მარკოს გული ქრისტეს სიყვარულის საჩუქარმა შეცვალა. მალე მას აღარ შეეძლო ქრისტიანების დაპატიმრება და ცემა და თვითონ იქნა დაპატიმრებული.
   პატარა ბიჭის სტუმრობიდან რამოდენიმე თვის შემდეგ, მარკო ჭუჭყიან საკანში შეაგდეს, იმ ქრისტიანებთან, ადრე თვითონ რომ აწამებდა. აცრემლებულმა მარკომ თანასაკნელებს უამბო პატარა ბიჭის სტუმრობისა და მისი ყვავილის შესახებ. მას დიდ პატივად მიაჩნდა ციხეში იმ პატიმრებთან ერთად ყოფნა, რომელთაც ადრე თვითონ ესხმოდა თავს და აწამებდა.

დიდსულოვნება ქრისტიანის მეორე ბუნებრივი თვისებაა. იესო გვასწავლიდა, რომ ნამდვილ მორწმუნეებს სხვები სიყვარულის გამოვლენით იცნობენო და ეს არ ეხება ჩვენს მოკეთეებს. ძალიან ხშირად, უცხოებისა და მტრების მიმართ გამოვლენილი დიდსულოვნება არის იესოს სწავლების დიდი ქადაგება. ამის შემხედვარეები, რომ აღარაფერი ვთქვათ ადრესატზე, გაოცებულნი რჩებიან. წარმოიდგინეთ გულნატკენი ქრისტიანი დღედაღამ რომ ლოცულობს იმ უფროსისათვის, რომელმაც უსამართლოდ დაითხოვა სამსახურიდან. წარმოიდგინეთ დამწუხრებული მშობლებისაგან, მთვრალი მძღოლის მიმართ გამოხატული პატიების ეფექტი. ქვეყნიერებას არ ესმის დიდსულოვნება. თუმცა ეს ყველას ერთნაირად გვეხება. ღმერთზე დიდები ვერ ვიქნებით დიდსულოვნების გამოხატვისას. მან ხომ თავისი ძე გასწირა ჩვენი ცოდვების გამოსასყიდად. რას გაიღებდი დღეს, ვინმეს რომ გულის კარი ღვთის სასუფევლისათვის გაეღო?

გიყვარდეთ თქვენი მტრები, კეთილი უყავით მათ.
ლუკა 6:35

წიგნი "ექსტრემალური ღვთისმსახურება"

უხსოვარი დროისა და თანამედროვე მორწმუნეების ყოველდღიური მსახურების ისტორიები, ადამიანები, რომეთაც ყველაფერი გაიღეს ქრისტესათვის.  

სიკეთე

რუმინეთი: ბარტო

ბარტო შიმშილის პირას იყო. კომუნისტური პარტიის ყოფილი ოფიციალური პირი და ადვოკატი, ახლა იგივე პარტიის მიერ უარყოფილი. რუმინეთის ციხის კოლონიაში უკრეს თავი. ერთხელ სავსე მუცელი, ახლა შიმშილით ხმებოდა. ფიქრობდა, ნეტავ კიდევ რამდენხანს გაუძლებდა.

ბარტოს ავადმყოფური სახის შემხედვარე, ერთი თანაპატიმარი მასთან მივიდა და საკუთარი ულუფა შესთავაზა. „გმადლობთ მეგობარო,“ უთხრა მან პატიმარს. „რამდენ ხანს იქნები აქ?“ ჰკითხა საჭმელს მიძალებულმა ბარტომ.
   „20 წელი,“ უპასუხა პატიმარმა. და კითხვის თვალით შეხედა ბარტოს.
   „რა დანაშაული ჩაიდინე?“
  „პოლიციის მიერ დევნილი ხუცესისათვის საკვების მიცემის გამო გამასამართლეს,“ განაცხადა კაცმა მშვიდად. ბარტომ შენიშნა, რომ ამ კაცის ხმას თან არ ახლდა სიმწარე, როგორც ბარტოს სხვა უამრავი ადამიანისაგან სმენია.
   „ვინ გამოგიტანა ასეთი მძიმე სასჯელი კარგი საქმისათვის?“ იკითხა ბარტომ.
   პატიმარმა მორიდებით უპასუხა, „ბატონო, თქვენ იყავით პროკურორი ჩემს სასამართლოზე. ახლა თქვენ ვერ მცნობთ, მაგრამ მე მახსოვხართ.“
   კაცმა გააგრძელა. „მე ქრისტიანი ვარ, ქრისტემ გვასწავლა ბოროტის წილ კეთილის მიგება. მაშინ ვინატრე, როგორმე გაგეგოთ, რომ მშიერისათვის საკვების მიწვდა კარგი საქმეა-შენი მტრისათვისაც კი. ახლა შემიძლია ეს დაგანახოთ.“ ბარტომ იმ დღიდან დაინახა, რომ მისი სულიერი საჭიროება ფიზიკურს აღემატებოდა.

სიკეთე არის ჩვენი მტრის გულისაკენ მიმავალი გზა. რამაც შესაძლოა სასიკეთო შედეგი მოუტანოს სულს. ღმერთი სიკეთის სტრატეგიას იყენებს ჩვენთან მიმართებაში. იმის ნაცვლად, რასაც მისადმი ჩადენილ შეცოდებებზე ვიმსახურებთ, სიკეთით გვპასუხობს. მისი სიკეთე არის იმის მაგალითი, თუ როგორ უნდა მოვექცეთ მათ, ვინც ჩვენს წინაშე სცოდავს. სიკეთე იპყრობს მათ ყურადღებას, ეს მათთვის ისეთივე მოულოდნელია, როგორც დაუმსახურებელი. მტრის მიმართ გამოვლენილმა სიკეთემ და თანაგრძნობამ შესაძლოა ისე გამოაღვიძოს სულიერი შიმშილი, როგორც ბარტოს შემთხვევაში. მიუხედავად მათი პასუხისა, ჩვენ უნდა მივყვეთ ჩვენი უფლის მაგალითს მტრებთან ურთიერთობაში. ვის სჭირდება დღეს შენი სიკეთე?

თუ უგულებელყოფ მის სახიერებას, თავშეკავებისა და სულგრძელების სიმდიდრეს და ვერ შეგიგნია, რომ ღვთის სახიერებას მონანიებისაკენ მიჰყავხარ?
რომაელთა 2:4

წიგნი "ექსტრემალური ღვთისმსახურება"

უხსოვარი დროისა და თანამედროვე მორწმუნეების ყოველდღიური მსახურების ისტორიები, ადამიანები, რომეთაც ყველაფერი გაიღეს ქრისტესათვის.  

აქცია “ქალებზე ძალადობის წინააღმდეგ”

არასამთავრობო ორგანიზაცია, "სინათლის თაობა" ქალებს, ქალთა საერთაშორისო დღეს 8 მარტს ულოცავს. გამომდინარე იქიდან, რომ ქალზე ძალადობა გლობალურ პრობლემას წარმოადგენს, ახალგაზრდულმა მოძრაობამ თბილისში "ქალზე ძალადობის" საწინაარმდეგო აქცია გამართა. ქალთა დღეს, ქალზე ძალადობა ახალგაზრდებმა კიდევ ერთხელ გააპროტესტეს და დაგმეს.
[rev_slider aqcia_qalta_dzaladobaze]

ზიარება

    წყალში საჯაროდ მიღებული ნათლობა, ეკლესიასთან შეერთების ერთჯერადი აქტია, ზიარებაში მონაწილეობის მიღება კი,  ყველასთვის მრავალჯერ განმეორებადი ქმედებაა, ვინც უკვე  ეკლესიას შეუერთდა. წყალში ნათლობა ერთხელ ხდება, საქმეების 2:41-ში წერია; „ ვინც მიიღო სიტყვა მოინათლა და ეკლესიას შეუერთდა“, ხოლო შემდეგ მუხლში ნათქვამია, რომ ისინი, ვინც ეკლესიას ნათლობით შეუერთდნენ, გამუდმებით პურის გატეხვასა და ზიარებაში მკვიდრდებოდნენ. მაცხოვარი თვითონაც წყალში მოინათლა, ამით მის მოწაფეებს  სამართლიანობის მაგალითი მისცა, რათა ჩვენც მის მსგავსად მოვიქცეთ. მონათლულ მოწაფეებს  ზიარება მისცა. მათ ასევე დაავალა, მისი დედამიწიდან მამასთან წასვლის შემდეგაც გააგრძელონ ამის კეთება, მანამ სანამ ის კვლავ არ დაბრუნდება. თუ ნათლობის დროს წყალი, ზიარების შემთხვევაში მაცხოვარმა  პური და ღვინო გამოიყენა. იესომ ასე თქვა პურზე – ეს არის ჩემი სხეული თქვენთვის დამტვრეული, ხოლო ღვინოზე – ეს სასმისი ჩემს სისხლში ახალი აღთქმაა. მათი მიღების დროს კი თქვა: „ამას აკეთებდეთ ჩემს მოსაგონრად“.

    რა თქმა უნდა ზიარება  იესო ქრისტეს მეშვეობით ღმერთთან მოზიარე ცხოვრებას უკავშირდება. სანამ იესო ფიზიკურად  მათ შორის იმყოფებოდა, მოწაფეებს  მასთან ურთიერთობის საშუალება ჰქონდათ: უსმენდნენ, ეხებოდნენ,  მასთან ერთად დადიოდნენ, ცხოვრობდნენ. იესოს ჯვარცმისა და აღდგომის შემდეგ, რასაც იესოს მამასთან წასვლა მოჰყვა, მოწაფეები იესოსთან მოზიარეობის გარეშე  არ უნდა დარჩენილიყვნენ. მასთან მოზიარეობის გარეშე  ღვთის საქმე არ გაკეთდება. მარკოზის 3:14-ში წერია, რომ იესომ თავის მოწაფეებს მუწოდა, რომ მასთან ყოფილიყვნენ და საქადაგებლადაც წარეგზავნა. იესოს წასვლის შემდეგ  საშიშროება იქმნებოდა, რომ მას დაივიწყებდნენ და მასთან ურთიერთობას შეწყვეტდნენ. ქადაგება და მსახურება  კი შესაძლოა ინერციითაც გაგრძელებულიყო. ქადაგება სხვას ვერ მოუტანს ღმერთთან მოზიარეობას თუ  თვითონ მქადაგებელს იესო დავიწყებული ჰყავს  და მასთან  ურთიერთობა შეწყვეტილი აქვს. ამიტომ, როცა მოციქული პავლე  კორინთოს ეკლესიას უფლის სერობის წესრიგიანობას ასწავლის 1კორინთელთა მე-11 თავში ის  ზიარების 4 ძირითად მნიშვნელობაზე საუბრობს:

    პირველი მნიშვნელობა – ზიარება  იესო ქრისტეს მ ო ს ა გ ო ნ რ ა დ არის, მოგონება, რომ დავიწყებას არ მიეცეს ის, მისი არსებობა, მისი პიროვნება, მისი გაკეთებული საქმე, მისი მცნებები თუ დაპირებები. რადგან თუ ის დაგვავიწყდება და მას არ მოვიგონებთ,  მხოლოდ რელიგიური რიტუალი დაგვრჩება, მასთან ურთიერთობისა და მოზიარეობის გარეშე! მხოლოდ მსახურების ფორმა გვექნება, მაგრამ არა მოზიარეობა, რელიგია მაგრამ არა ურთიერთობა. გვექნება რიტუალი, მაგრამ არა ს უ ლ ი და ს ი ც ო ც ხ ლ ე! იოანეს სახარებაში მე-6 თავში, მაცხოვარი თავის თავს სიცოცხლის პურს ადარებს. მოგეხსენებათ ადამიანი ბიოლოგიურად საჭმელისა და სასმელის, ხოლო სულიერად იესო ქრისტეს რწმენის ხარჯზე ცოცხლობს. იესომ თქვა;“ ჩემი ხორცი საჭმელია, ხოლო ჩემი სისხლი სასმელი“. ბევრი მისი მოწაფისათვის ეს ნათქვამი არა თუ გაუგებარი, საცდურიც კი გამოდგა და ამის გამო მას  ჩამოშორდნენ. თუ რაიმე ქრისტეს ნათქვამიდან შენთვის გაუგებარია,  ნუ წახვალ მისგან, მისი ეკლესიისგან. დრო მოვა და ყველაფერს გაიგებ. ქრისტესგან წასვლა, სიცოცხლიდან წასვლაა. დარჩი ეკლესიაში მასთან და ყოველთვის გახსოვდეს, მისი ნათქვამი, მისი სიტყვა. მასთან მოზიარე ცხოვრება გააგრძელე. ღმერთმა ადამიანი ხომ თავისთან  ურთიერთობისათვის და თავის სადიდებლად შექმნა.

    მეორე  მნიშვნელობა – ზიარება  იესოს ს ი კ ვ დ ი ლ ი ს  უ წ ყ ე ბ ა ა,  თუ რა გააკეთა იესოს სიკვდილმა. ჩვენი გადარჩენის საფუძველი ის არ არის , რომ ქრისტიანულ ქვეყანაში დავიბადეთ, არც ის, რომ ქალაქში ბევრი ტაძარი და ჯვარია. მიუხედავად იმისა რომ ჩემს გვარშიც არის სიტყვა ჯვარი ამას არ მოუნიჭებია რაიმე პრივილეგია,  ჩვეულებრივი უღმერთო და ცოდვილი ადამიანი ვიყავი მანამ, სანამ არ მოვისმინე კეთილი უწყება   მხსნელის, იესოს შესახებ, რაც: დავიჯერე, მივიღე, მასზე დავდექი რწმენით და ვრჩები მასში. ხსნა  იესოს  სიკვდილშია.  იესოს სიკვდილი ნებისმიერ ცოდვილს გადარჩენას აძლევს,  ცოდვების სიმძიმისა და რაოდენობის მიუხედავად. 

    მესამე  მნიშვნელობა – ზიარების შესახებ დანაბარები მის მ ო ს ვ ლ ა მ დ ე ძალაშია. ეს დანაბარები უფლისა მცნების ტოლფასია. ჩვენ  მას ვიგონებთ, მის სიკვდილში ჩვენს გადარჩენას ვხედავთ.  მისი მორწმუნენი  არ ვფიქრობთ: ვაი, რა დავკარგე“. ჩვენ არაფერი  დაგვიკარგავს, პირიქით, ჩვენ  მხსნელი შევიძინეთ. ის ცოცხალია და ის კვლავ მოვა. ის თავის წმიდანებთან ერთად იმეფებს. ქრისტეს მომლოდინეების დიდება მომავალშია! ჩვენთვის, ქრისტეს მორწმუნეთათვის ზიარება დღესასწაულია, ხვალინდელი დღის იმედიანი და თავაწეული მოლოდინი, რადგან სიკვდილზე გამარჯვებული უფალი კვლავ მოდის. სახარებამ, რომელმაც  იესოს სიკვდილი გვაუწყა, მისი მეორედ მოსვლის შესახებაც საუბრობს. ანგელოზებმა მწყემსებს მხსნელის მოვლინების შესახებ აუწყეს, ასევე  იესოს ზეცად ამაღლების დროს, მისი ხელმეორედ დაბრუნების შესახებ იწინასწარმეტყველეს. ამიტომაც ვხარობთ, რადგან სიკვდილი სიცოცხლემ , სამგლოვიარო დღეები სასიხარულო დღეებმა, პრობლემატური ყოფითი ცხოვრება უმჯობესი მომავლის მოლოდინმა შეცვალა. დიდების უფალი არც ჯვარზე და არც საფლავში დარჩენილა. ის ცოცხალია, ის კვლავ მოვა და ჩვენც, მორწმუნენი მისი მეორედ მოსვლის გამო გულწრფელად ვხარობთ.

     მეოთხე მნიშვნელობა –ზიარება ეკლესიამ, როგორც ქრისტეს სხეულმა ისე უნდა მიიღოს, იმიტომ რომ ეკლესია ქრისტეს სხეულია და ეკლესიის წევრები ამ სხეულის ნაწილები.  თუ ამ საკითხში სწორი დამოკიდებულება გვაქვს, მაშინ ზიარებას  ღირსეულად ვიღებთ. თუ  სწორი დამოკიდებულება არ გვაქვს, მაშინ აქედან  მსჯავრდადებას ვიღებთ, რადგან უფლის სხეულს ვერ ვარჩევთ.(მუხლი 29). ამ საკითხზე საუბარს მოციქულმა პავლემ ყველაზე მეტი დრო დაუთმო, ვინაიდან ეკლესიაში დაყოფები იყო: მდიდრები და ღარიბები, პრივილიგირებული და უმნიშვნელო ხალხი, რაც მსჯავრდადების მიზეზი შეიძლება გამხდარიყო. ეკლესიაში  უმნიშვნელო ადამიანები არ არიან. აქ ყველა საჭიროა, ერთმანეთი ახსოვთ და ერთმანეთზე ზრუნავენ. ქრისტეს სხეულში დაყოფა, დანაწევრება, დაქსაქსვა და სხვადასხვა დაჯგუფებების წარმოქმნა მიუღებელია. ჩვენ ერთმანეთს  სიყვარულით  ვღებულობთ.  ასე ხორციელდება ეკლესიაში თანაბარ ზომიერება, რაც თითოეულ წევრს  მიღებულობისა და ღირსების გრძნობას ანიჭებს.

    ამიტომ, ყოველთვის, ზიარებაში მონაწილეობის დროს ჩვენ უნდა გამოვცადოთ საკუთარი თავი და  
მსჯავრი დავადოთ საკუთარ თავს, რომ ქვეყნიერებასთან კი არ  ვიყოთ მსჯავრდადებულნი, არამედ იესოს მოგონებით, მისი სიკვდილის უწყებით,   იესოს მეორედ მოსვლის მოლოდინითა და ქრისტეს სხეულად, უფალთან და ერთმანეთთან თანამოზიარე ცხოვრებით განვახორციელოთ იესოს მეფობა ეკლესიის მეშვეობით!   უფლის სულის თანდასწრებით წარმოქმნილი ნეტარება და თავისუფლება ბადებს დაუოკებელ წყურვილს განუყრელად, მარადის მასთან ყოფნის, მისი მარადიული დიდების!

მადლი უფლისა იესო ქრისტესი, სიყვარული ღვთისა და თანაზიარება სულიწმიდისა  იყოს ყველასთან თქვენთან. ამინ.  1 კორ. 13:13;

სტატიის ავტორი: გია ჯვარშეიშვილი

 

წყალში ნათლობა

ნათლობა არის – მორჩილების აქტი – გამოხატული მაცხოვრის ბრძანებისადმი, რისი მაგალითიც თვითონვე მოგვცა და რასაც უწოდა “მთელი სიმართლის აღსრულება” – მათეს 3:15; აღსანიშნავია, რომ თვითონ მაცხოვარი მოინათლა იოანე ნათლისმცემლის მიერ. იოანეს ნათლობას წინ უსწრებდა “სინანულის ქადაგება ცოდვების მისატევებლად” – მარკოზის 1:4; იოანე ნათლისმცემელი ამბობდა: “მოინანიეთ, ვინაიდან მოახლოებულია ცათა სასუფეველი” – მათეს 3:2; იოანესგან ინათლებოდნენ იორდანეში და აღიარებდნენ თავიანთ ცოდვებს – მათეს 3:6; თუმცა, ასევე მოსანათლავად მასთან მიმავალ ფარისევლებსა და სადუკევლებს, რომლებშიც ვერ ხედავდა მონანიების ღირს ნაყოფს, კიცხავდა და შეაგონებდა, რომ ასეთი ნათლობა(მონანიებისა და ცოდვების აღიარების გარეშე) მათ ვერ იხსნიდა მომავალი რისხვისაგან – მათეს 3:7-8; თუმცა პირადად იესოს ნათლობა განსხვავებული იყო იმ თვალსაზრისით, რომ მას არ მოუნანიებია ცოდვები, რადგან არც შეუცოდნია, ის იყო უცოდველი ადამიანი და ამ თვალსაზრისით საკუთარი თავისთვის ნათლობასაც არ საჭიროებდა. მაშ რას ნიშნავს და ვისთვის არის ეს – ,,მთელი სიმართლის აღსრულება”.რა თქმა უნდა კაცთა მოდგმისათვის, უკლებლივ ყველა ადამიანისათვის, რადგან ყველამ შევცოდეთ. ჩვენი ცოდვებისა და დანაშაულების გამო დავრჩით უღმერთოდ და ვართ დაღუპულები. თუმცა სიყვარულითა და წყალობით მდიდარმა ღმერთმა მისი მხოლოდშობილი ძის, იესო ქრისტეს მეშვეობით, მოგვიტანა პატიება და შერიგება ღმერთთან. როგორ წერია, იოანეს 3:16-ში – ღმერთმა მოგვცა თავისი ერთადერთი ძე, იესო ქრისტე, რათა არავინ ვინც მას ირწმუნებს არ დაიღუპოს, არამედ ქონდეს საუკუნო სიცოცხლე. ეს არის სიმართლე ღმერთისგან, ზეციდან მოსული, ამიტომაც დაამოწმა ნათელღებულ იესოზე, ღმერთის სულმა მტრედივით გარდმომავალმა, და გაისმა ხმა ციდან: “ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე”. მამა ღმერთმა მოიწონა თავისი ძე და შემოიყვანა ქვეყნიერებაზე, რათა ვირწმუნოთ და ვიცოცხლოთ!

იესომაც იოანეს მსგავსად, იგივე სიტყვებით დაიწყო ქადაგება: ,,მოინანიეთ, ვინაიდან მოახლოებულია ცათა სასუფეველი”- მათეს 4:17; მონანიება და ცოდვების აღიარება ამზადებს გულს რწმენისთვის, რასაც გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს გადარჩენის საქმეში! მარკოზის 16:15-16 . . . უქადაგეთ სახარება ყოველ ქმნილებას, ვინც ირწმუნებს და მოინათლება გადარჩება, ვინც არ ირწმუნებს მსჯავრი დაედება. ნათლობას წინ უსწრებს სახარების ქადაგება, დამოწმება იესო ქრისტეს შესახებ, რომ ის მოკვდა ჩვენი ცოდვებისათვის, დაიმარხა და შემდეგ მე-3 დღეს აღდგა ჩვენი გამართლებისთვის. სახარების ქადაგებას მოყვება რწმენა, ხოლო ვინც ირწმუნებს (ყველა არ ირწმუნებს) ის უნდა მოინათლოს გადასარჩენად, ხოლო ვინც არ ირწმუნებს მას მსჯავრი დაედება. რწმენის გადამწყვეტი როლი ჩანს ასევე რომაელთა მიმართ პავლე მოციქული წერილში 14:23 – ყოველივე რაც რწმენით არაა ცოდვაა.

აქ ჩვენ ვხედავთ მსგავსებას იოანე ნათლისმცემელსა და იესო ქრისტეს შორის, ორივე ქადაგებდა: ,,მოინანიეთ, ვინაიდან მოახლოებულია ცათა სასუფეველი” და ორივე ერთნაირად შეაგონებს ნათლობის მიღების მსურველს: იოანე ნათლისმცემელი – მონანიების ღირსი ნაყოფის გარეშე ვერ იხსნიდნენ თავს მომავალი რის- ხვისგან, ხოლო იესო ქრისტე – მისი რწმენის გარეშე კი მსჯავრდადებისგან. რჩება შთაბეჭდილება, რომ თუ ვინმეს ესმოდა გადარჩენის საკითხი ეს მოციქული პავლე იყო. 1კორინთელთა 15:1-4,11 – ,,გაუწყბთ თქვენ, ძმანო, სახარებას, რომელიც მე გახარეთ რომელიც კიდეც მიიღეთ და რომელზეც დგახართ. რომლითაც გადარჩებით კიდეც, თუ დაიცავთ სიტყვას, მე რომ გახარეთ, თუ ფუჭად არ ირწმუნეთ. ვინაიდან თავიდან გადმოგეცით ის, რაც მე თავად მივიღე, რომ ქრისტე მოკვდა ჩვენი ცოდვებისათვის, როგორც წერილებშია და რომ დამარხულ იქნა და რომ აღდგა მესამე დღეს, როგორც წერილებშია . . . და აჰა, მე ვარ თუ ისინი, ასე ვქადაგებთ, და თქვენც ასე ირწმუნეთ.

ყოველივე ზემოთ თქმულიდან გამომდინარე, გასაგები ხდება, რას გულისხმობდა იესო თავისი ნათლობის წინ, როცა ამბობდა ,,მთელი სიმართლის აღსრულებაზე”. სახარების ქადაგება + იესოს რწმენა + ნათლობა – ეს სამი აუცილებელი კომპონენტი არის ,,მთელი სიმართლე აღსრულებული” – მის ჯვარცმაში, როცა მან სიკვდი- ლის წინ თქვა ,,აღსრულდა”. მან ღმერთის სიმართლე აღასრულა გოლგოთის ჯვარზე, თავის სიკვდილში, რითაც აღასრულა მამის სრული ნება, ხოლო ჩვენ ვიჯერებთ რა, რომ ზეცის სიმართლე ასეთი სახით განხორციელდა ჩვენს გადასარჩენად, ვეთანხმებით და ვემორჩილებით მის ბრძანებას და ვინათლებით. ჩავდივართ წყალში, ვეფლობით მის სიკვდილში, ის სიკვდილის შემდეგ დაიმარხა, ჩვენ კი წყალში ჩასვლით, დაფარვით ვკვდებით, ვუკვდებით ძველ უღმერთო, ურწმუნო, ცოდვილ ცხოვრებას, ხოლო წყლიდან ამოსვლის შემდეგ ვიწყებთ ახალ სუფთა, წმიდა, კეთისინდისიერ ცხოვრებას, რისი ნიმუშიცა და მაგალითიც მან დაუტოვა კაცობრიობას და ყველას, ვინც ირწმუნებს და მოინათლება. ნათელმიღებული ადამიანი ისევე უნდა იყოს თავისი გადაწყვეტილების ერთგული იესოს მიმართ, როგორც იესო იყო ერთგული თავისი მამის, თუნდაც ამ ერთგულებამ ის საკუთარი სურვილით ჯვარზე აიყვანა. როგორ არ უნდა ვ უ ე რ თ გ უ ლ ო თ ჩვენს უ ფ ა ლ ს ა და მ ხ ს ნ ე ლ ს!

ზოგ ქრისტიანულ წრეებში არ თვლიან აუცილებლობად ნათლობას, კმაყოფილდებიან იმით, რომ იკითხონ ბიბლია და ირწმუნონ ღმერთი, არგუმენტად მოყავთ ავაზაკი ჯვარზე, რომელსაც მაცხოვარმა უთხრა, ჩემთან ერთად იქნები დღესვე სამოთხეშიო ანუ დაუდასტურა გადარჩენა იესოსთან მისი დამოკიდებულების გამო, მეორე ავაზაკისაგან განსხვავებით. ამ შემთხვევაში არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ავაზაკს, რომელსაც მიეტევა, რადგან აღიარა იესო არ ქონდა შესაძლებლობა მონათვლის. ზოგიც იხსენებს ზაქეს ისტორიას. მისთვის გადარჩენა მაშინ თქვა მაცხოვარმა, როცა ზაქემ გადაწყვეტილება მიიღო, რომ წართმეული დაებრუნებინა და შეეცვალა თავისი ცხოვრების წესი ანუ მონანიების ღირსი ნაყოფი შექმნა და სწორი ცხოვრების დაწყება გადაწყვიტა. ზოგს ნათლობის ნაკლებად მნიშვნელობების არგუმენტად მოყავს ის, რომ პირადად იესო არ ნათლავდა, არამედ მისი მოწაფეები ნათლავდნენ. სხვა კი არგუმენტად იშველიებს მოციქული პავლეს ნათქვამს 1კორინთელთა 1:17 – ,,ქრისტეს არ მოუვლენივარ სანათლავად, არამედ სახარებლად”. რა თქმა უნდა ეს დასახელებული შემთხვევები კონკრეტული ფაქტებია, რასაც ადგილი ქონდა კონკრეტული ადამიანების ცხოვრებაში. მიუხედავად იმისა, რომ გადარჩენის აუცილებელი პირობა წყალში ჩასვლა არ არის, რადგან ეს ავაზაკისთვის და ზაქესთვის, წყალში ჩასვლის გარეშეც ითქვა თვით მაცხოვრის მიერ. მიუხედავად ამისა, ყოველი მისი მორწმუნე მაინც აუცილებლად უნდა მოინათლოს საჯაროდ. რადგან ის ასეთი საჯარო ნათლობით გამოხატავს მორჩილების აქტს უფლის ბრძანებისადმი და იწყებს ახალ, უფლისადმი მ ო ს ა წ ო ნ ცხოვრებას. მსგავსად იმისა, როგორც მამამ დაამოწმა თავის ძეზე სიტყვებით: ,,ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე”. დაე, ჩვენი ნათლობის შემდგომი ცხოვრება, რომელიც არის ჩვენი ქრისტიანული ცხოვრების დასაწყისი, იყოს ისევე კეთილსინდისიერებით მიძღვნილი, ერთგულებით სავსე, სათნოებით მისაღები უფლისადმი, როგორც კეთილსურნელებად მირთმეული ჩვენი ცხოვრება. ასეთი ნათლობის ცერემონიალი განასახიერებს: 1. უწინდელი(ნათლობამდე) ცხოვრების ცოდვებისაგან გაწმენდას. 2. ძველი(ხორციელი) ცხოვრების დასრულებას და ახალი(სულიერი) ცხოვრების დასაწყისს ქრისტეში. 3. ბოლომდე ერთგულებას უფალ იესო ქრისტესი და ახალი ცხოვრების წესისადმი!

სტატიის ავტორი: გია ჯვარშეიშვილი

საბავშვო ბიბლია – სწორი არჩევანი

60 – ზე მეტი ამაღელვებელი ბიბლიური ისტორიის გმირები,  რომელთაც სწორი თუ არასწორი არჩევანი გააკეთეს, შემდეგ ცხოვრობდნენ არჩევანის შესაბამისი კურთხევით ან უარყოფითი შედეგებით. საინტერესოდ გვიამბობს ჯოშ მაკდოუელი სწორი და არასწორი გადაწყვეტილებების საკითხებს, ბიბლიის ეს ამბები დაგეხმარება სწორად ჩაუნერგო შენს შვილებს ბიბლიური ფასეულობები-ფასეულობები რომლებიც სწორი გადაწყვეტილებებისაკენ წაგიძღვებიან. თითოეულ ბიბლიურ ამბავში:  ბიბლიური გმირების არჩევანები ნათლად არის წარმოჩენილი. წარმოდგენილია ახალგაზრდა მკითხველისათვის შესაფერისი  ხალისიანი, ფერადი სურათები. (ფერადი კალია იმალება თითქმის ყოველ მოთხრობაში!)

როგორ ვიცხოვროთ კარგი ქრისტიანული ცხოვრებით

ეს თემა ეხება მთავარ თემას იმის შესახებ,თუ როგორ ვიცხოვროთ კარგი ქრისტიანული ცხოვრებით. თქვენ წაიკითხავთ გზების შესახებ, რომელთა მეშვეობითაც შეგეძლებათ დაუახლოვდეთ ღმერთს, გაიზარდოთ რწმენაში და შეისწავლოთ, რამდენიმე მორალური და ეთიკური წესი, რომლითაც სურს ღმერთს, რომ ცხოვრობდეთ.

1. გაყევი იესოს – ყველა დროის მაგალითი

მთავარი მცნება, რაც ქრისტეს მიმდევარმა უნდა დაიცვას არის:“ გიყვარდეს უფალი ღმერთი შენი, მთელი შენი გულით, მთელი შენი გონებით და მთელი შენი სულით და გიყვარდეს მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი.“ ისინიც კი, ვინც გაღზიანებს და ცუდად გეპყრიბა, მნიშვნელობა არ აქვს, იცნობ თუ არა. უნდა გიყვარდეს, ეს მოწოდებაა. იესომ თქვა:“გიყვარდეთ თქვენი მტრები და ილოცეთ მათთვის,ვინც გდევნით თქვენ.“ იოანეს 13:15 იესომ თქვა:“მე მაგალითი მოგეცით,რათა როგორც მე მოგექეცით, თქვენც ასევე მოიქცეთ.“ კორინთელთა მიმართ ეპისტოლეში 11:1 პავლე მოციქული ამბობს:“მომბაძეთ მე, როგორც მე ვბაძავ ქრისტეს.“ ეფესელთა მიმართ წერილში კი დასძენს:“მომბაძეთ მე, როგორც გამგონე შვილებმა.“ სამწუხაროდ უამრავი ქრისტიანი ამ სიყვარლისგან ცარიელია. უამრავი ქრისტიანი ნელ–თბილია ქრისტიანული დოქტრინებისადმი. თუ თქვენი ქრისტიანული ცხოვრება მხოლოდ ეკლესიაში სიარულით შემოიფარგლება, მაშინ თქვენ იქნებით სუსტნი და განსაცდელები და განკითხვები თქვენს ცხოვრებას დააქცევს. მაგრამ, თუ თქვენ დადიხართ ეკლესიაში და ყოველდღე კითხულობთ ბიბლიას, თქვენ იქნებით ძლიერი ქრისტიანი. ქრისტიანთა ნაწილი არ კითხულობს ყოველდღე ბიბლიას, და თუ თქვენ, ყველანი არ კითხულობთ წმიდა წერილს ყოველდღე, თქვენ იქნებით სულიერად სუსუტი ქრისტიანები. რამდნეიმე მუხლი ბიბლიიდან, რომელიც ხელს შეგიწყობთ სულიერ ზრდაში არის: იგავთა 8:17–21; ფსალმ 1:1–3; იოანეს სახარებს 14:21–27; იაკობის 1:2–8; 1თეს 5:16–18; 2ტიმოთე 1:6–7; ებრაელთა 8:6–10; ეფესელთა 6:10–18 და იგავთა 4:20–23.

2. გაათვითცნობიერე, რომ გაქვს ცოდვები და უნდა მოინანიო – შეცვალე შენი დამოკიდებულებები და ქმედებები.

გარდაქმნა და შეცვლა, არ გახლავთ ერჯერადი აქტი და ეს უნდა გაათვითცნობიეროთ. ეს არის ცხოვრებისეული მოქმედება, რომელიც ხანგრძლივია და საჭიროა შედეგიანი და წარმატებული სულიერი ცხოვრებისათვის. ნუ იქნები ზედმეტად მკაცრი ჩავარდნის დროს საკუთარი თავის მიმართ, წამოდექი ისევ და გამოიყენე ეს გაკვეთილად. გაისუფთავე თავი, ერწმუნე ღმერთს და ხელი შეუწყე შენს სულიერ განვითარებას.

3. წაიკითხე და გააკეთე ის, რასაც ბიბლია ამბობს.

იაკობის 1:22 „იყავით სოტყვის შემსრულებელნი და არა მხოლოდ მომსმენნი, თავის მოსატყუებლად.“ მათეს 4:4 „იესომ უპასუხა , დაწერილია, რომ აა მხოლოდ პურითა ერითა ცხოვრობს კაცი, არამედ ღვთის ბაგიდან გამომავალი ყოველი სიტყვით.“
ბიბლია ასევე გვამცნობს,რომ მთელი წერილი ღვთის სულით არის შთაგონებული და სასარგებლოა სასწავლებლად და გამოსასწორებლად.“ 2ტიმოთე 3:16

4. ნება დართე უფალს, რომ შეგცვალოს.

შენ არ შეგიძლია საკუთარი თავის შეცვლა, მხოლოდ ღმერთს ძალუძს შეცვალოს ადამიანი, ქრისტეს მეშვეობით. ეზეკიელი 36 :26–27 „მოგცემთ ახალ გულს და ახალ სულს ჩაგიდგამთ შიგნით, ამოგაცლით ქვის გულს სხეულიდან, და ხორცის გულს ჩაგიდგამთ. ჩემს სულს ჩაგიდგამთ შიგნით და ისეთებს გაგხდით, რომ ჩემს წესებზე იაროთ და ჩემი სამართალი აღარსრულოთ.“ ეფესელთა 4:24 “და შეგემოსათ ახალი კაცი, ღვთის მსგავსად შექმნილი, სამართლიანობითა და ჭეშმარიტების სიწმიდით.“ ნამდვილი ქრისტიანი იცვლება და იცვლება მისი დამოკიდებულებები და მგრძნობელობა. ისინი უკვირდებიან და იწყებენ თავიანთი გემოვნების განხილვას, უკვირდებიან სამოსს რომელსაც იცვამენ, მუსიკას,რომელსაც უსმენენ, ფილმებს და მეგობრების არცევასაც კი. ბიბლია ამბობს, იაკობის 1:21 „ ამიტომ,განიშორეთ ყოველგვარი სიბინძურე და ბოროტების ნატამალი და მშვიდად მიიღეთ თქვენში ჩანერგილი სიტყვა, რომელსაც თქვენი სულების ხსნა შეუძლია.“

5.გაათვითცნობიერეთ,რომ თქვენი რწმენის გამო დევნილი იქნებით.

არ მისცეთ სხვების შემოტევებს თქვენი რწმენის შესუსტების უფლება.იყავით მხნე და მტკიცე თქვენს რწმენაში,მაგრამ არ განიკითხოთ სხვები. 2ტიმოთე3:12“და ყველა,ვისაც სურს ქრისტე იესოში იცხოვროს ღვთისმოსაობით,დევნილი იქნება“.

6.გამოყავით დრო ეფექტური და მნიშვნელოვანი ლოცვებისთვის.

იშუამდგომლეთ იმ ადამიანებისთვის,ვინც არ ლოცულობს საკმარისად საკუთარი საჭიროებებისთვის, ესენი შეიძლება იყვნენ ბავშვები,თქვენი ნათესავები,მეგობრები,მტრები,ოჯახის წევრები და ა.შ. ეფესელთა 1:16–23_ში პავლე ამბობობს,რომ ლოცულობს მადლიერებით,სულით,სიბრძნითა და გამოცხადებით.მე გირჩევთ,რომ იმავე ლოცვით ილოცოთ ყოველდღე,ყოველწელს და ღმერთი აგავსებთ თავისი სულით და მოგცემთ მეტის გაგების უნარს.

7.შეეცადეთ დაინახოთ პერსპექტივები სხვებში,გინდაც არ ეთანხმებოდეთ მათ პიროვნულად.

რა თქმა უნდა , ილოცეთ თქვენი მტრებისთვის მათთვის მშვიდობისთვის,რომ შეძლონ გახდნენ ღმერთის შვილები და იყვნენ კურთხეულნი,რათა უფალმა უპასუხოს მათაც და თქვენც და დაგეხმაროთ ორთავეს..

8.იყავით მომთმენნი ადამიანების მიმართ,მაშინაც კი,როდესაც ისინი არ განიჭებენ ბედნიერებას და გამწუხრებენ.

უნდა იშრომოთ იმაზე,რომ აპატიოთ იმ ხალხს,რომლებმაც გული გატკინეს.თქვენ უნდა ისწავლოთ თქვენი მტრების სიყვარული. ღმერთს უყვარს და სჭირდება ყველა.შორს დადექით მიკერძოებული სიყვარულისგან. თქვენ მოგიწევთ მძიმე პერიოდის გავლა,რათა თქვენი მტრების სიყვარული ისწავლოს. ილოცეთ ღმერთის წინაშე,რომ მოგცეთ გაგება სულიწმინდის მეშვეობით.

9.იშრომეთ და ილოცეთ სხვებისთვის და ეცადეთ გაუკეთოთ მათ საუკეთესო,რაც შეგიძლიათ.

იზრუნეთ იმ ადამიანებზე,ვინც განსაცდელში არიან და დახმარებას გთხოვენ. იაკობი2:16 „რომელიმე თქვენგანი კი ეტყვის მას :“ მშვიდობით იარე, გათბი და ისაზრდოვე“, სხეულისათვის საჭიროს კი არას მისცემთ,რა სარგებელია?“ ეს არის ის ერთ0ერთი საკითხი,რომელზეც იესო საუბრობდა თავის სწავლებაში.დახმარება და გაცემა ყოველთვის არ ნიშნავს ფინანსების გაღებას,ეს შეიძლება გულიხმობდეს სამოსს ან რაიმე სხვას.

10.მოეპყარით სხვები კეთილად ,ისე როგორც თქვენ ისურვებდით რომ მოგქცეოდნენ.

უბრალო გულთბილი მოქმედებაც კი,როგორიც არის მაგალითად კარების გაღება ვინმესთვის ,არის კარგი საქმე და შეუძლია გაგრძნობინოთ,რომ იმარჯვებთ ეგოიზმზე,რადგან ამის შემდეგ ადამიანები იწყებენ დადებითად ფიქრს თქვენზე და ღებულობენ თქვენს მოწმობას ქრისტეზე.

11.ეცადეთ იცხოვროთ მშვიდი ცხოვრებით

1თესალონიკელთა 4:11 „და გულმოდგინედ ეცადოთ იყოთ მშვიდნი, აკეთოთ თქვენი საქმე საკუთარი ხელებით,როგორც ჩვენ გამცნეთ.“
სიამაყე უბიძგებს ადამიანს განიკითხოს სხვები,იყოს თვალთმაქცი,მაშინ,როდესაც ეს ცოდვაა.რადგან სიამაყე ყველა ცოდვის დედაა და ის ყველა ჩვენგანს ცვლის. ყველანაირი ცოდვის დასაბამი ჩვენი ეგოიზმია (განაწყენება,სიძულვილი,ვნება,მკვლელობა,სიხარბე და ა.შ.)

12. ღიად იქადაგედ კეთილი უწყება.

გახსოვდეთ,რომ თქვენი ქრისტიანული ცხოვრება თქვენი ქმედებების მეშვეობით ვლინდება და შესაძლებლობას აძლევს ღმერთს,რომ იმოქმედოს თქვენს ცხოვრებაში.მოერიდეთ ისეთ აზრებს როგორიცაა უნრალოდ კეთილ,ლიბერალურ მორალში დარჩენა–ნუ გახდებით „რობინ ჰუდივით“,არამედ დათესეთ ქრისტეს სახარება ადამიანებში და უთხარით მათ,რომ გადარჩენას მადლის მეშვეობით ღებულობენ და არა კეთილი საქმეებით,მაგრამ შემდგომში კეთილი საქმეები,უკვე გამომდინარეობს დახსნილი ადამიანისგან და არა პირიქით.

13.როგორ ვიცხოვროთ კარგი ქრისტიანული ცხოვრებით.

გამოიჩინეთ ძალისხმევა,რომ დაუმეგობრდეთ სხვა ქრისტიანებს.ეს არის გასაოცარი,რომ ღმერთი აერთიანებს ქრისტიანებს ეკლესიაში და ბიბლიის შემსწავლელ საღამოებზე. ნუ იფიქრებთ სხვებზე მიკერძოებით და ნუ წარმოაჩენთ საკუთარ თავს მაგალითად. გააკეთეთ ყოველივე უფლის გამო.თქვენ აღმოაჩენთ,რომ ბიბლიის შემსწავლელ ადამიანებთან საუბარი ქრისტიანულ ცხოვრებაზე,ეს კურთხევაა თქვენთვის,ასევე მათი არგუმენტები და დარიგებები. დაიწყეთ სხვებისთვს თქვენი ხედვების გაზიარება,ასევე საუბარი თქვენს შიშებსა და სისუსტეებზე,რადგან მათ შეუძლიათ გაგამხნეონ.

14.გააპრაქტიკეთ ის,რასაც ქადაგებთ.

ქრისტემ მოგვცა ძალიან კარგი მაგალითი მათეს 7:3–5_ში „რად უყურებ წველს შენი ძმის თვალში,საკუთარ თვალში კი დირესაც ვერ ამჩნევ? ანდა როგორ ეტყვი შენს ძმას: მიმიშვი ამოგიღო თვალიდან წველი,და აჰა,შენს თვალში კი დირეა! თვალთმაქცო,ჯერ შენი თვალიდან დირე ამოიღე და მერე დაინახავ,როგორ ამოიღო წველი შენი ძმის თვალიდან!“

15. დაეხმარეთ ადამიანებს.

მოხალისეობა საუკეთესო დასაწყისია იმ ქრისტანებისთვის,რომელთაც იციან ან არ იციან თავიანთი მოწოდების შესხებ. მაგალითად, თქვენ შეგიძლიათ ცხელი საჭმელი ჩაასხათ ქილაში და წაუღოთ იმ ადამიანებს,რომელნიც უსახლკაროთა თავშესაფარში ცხოვრობენ.

თარგმნა: ია კარგარეთელმა

სახარების რწმენის ეკლესია